บทที่ 22 โปรเจกต์ลงโทษ

ทิชาวิ่งออกมาจนถึงริมฟุตบาทหน้าอาคารเรียน

แสงไฟหน้ารถที่เพิ่งเลี้ยวเข้ามาจอดส่องผ่านเข้ามา เธอยกหลังมือขึ้นเช็ดน้ำตาบนแก้มอย่างลวกๆ ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ประตูฝั่งข้างคนขับเปิดออก ทิชารีบขึ้นไปนั่งแล้วดึงประตูปิดทันที

“โทษทีชา เพื่อนที่คณะมันชวนคุยนานไปหน่อย” นนท์ชะงักคำพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ